ஆசிரியர் தின வாழ்த்துகள்

-
சமூகத்தின் கடன்

பொன்முடியார் பாடிய புறநானூற்றுப் பாடல்..

ஈன்று புறந்தருதல் என் தலைக் கடனே;
சான்றோன் ஆக்குதல் தந்தைக்குக் கடனே;
வேல் வடித்துக் கொடுத்தல் கொல்லற்குக் கடனே;
நன்னடை நல்கல் வேந்தற்குக் கடனே,
ஒளிறு வாள் அருஞ் சமம் முருக்கி,
களிறு எறிந்து பெயர்தல் காளைக்குக் கடனே.
                       புறநானூறு-312

யார் யார் என்னென்ன கடமைகளைச் செய்யவேண்டும் என்று மகனைப் பெற்ற தாய் ஒருத்தி கூறுகிறாள். மகனைப் பெற்றுப் பேணிக் காத்தல் என் தலையாய கடமை. மகனைப் படிக்கவைத்துச் சான்றோனாக விளங்கச்செய்தல் அவன் தந்தையின் கடமை. போர் புரிய வேலை வடித்துக்கொடுத்தல் ஊர்க் கொல்லனின் கடமை. நன்னடத்தை உள்ளவனாக விளங்கச் செய்தல் வேந்தனின் கடமை. வாளைச் சுழற்றிப் போர்க்களத்தில் பகைவேந்தன் யானையை வீழ்த்திவிட்டு வெற்றியுடன் திரும்புதல் மகனாகிய காளையின் கடமை.

இதில் பொன்முடியார் ஆசிரியரின் கடமையை கூறாமல் விட்டதன் காரணம் என்னவோ?

பெற்றுக் கொடுப்பவர் அம்மா.
சொத்துக் கொடுப்பவர் அப்பா‌
கற்றுக் கொடுப்பவர் ஆசிரியர்.

        முனைவர் ஆ.பூபாலன்

கருத்துகள்

கருத்துரையிடுக

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

நீரும் நிலனும்

-
படம்
நீரும் நிலனும் குடபுலவியனார் என்னும் புலவர் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகட்கு முன்பே பாண்டிய மன்னனைப் பார்த்து உனக்கு நீடித்த புகழ் வேண்டுமெனில் மழைநீரை தேக்கச் செய் என்று அறிவுறுத்திப் பாடியுள்ளார்.. ஆனால் இதை இன்று‌ எந்த ஆட்சியாளரும்‌ பின்பற்றவில்லை.. கீழ்காணும் படத்தில் உள்ள குரங்குகளின் நிலை‌ நமக்கும் வரலாம்.... முழங்கு முந்நீர் முழுவதும் வளைஇப்  பரந்துபட்ட வியன்ஞாலம்  தாளிற் றந்து தம்புகழ் நிறீஇ  ஒருதா மாகிய வுரவோ ரும்பல்  ஒன்றுபத் தடுக்கிய கோடிகடை யிரீஇய  பெருமைத் தாகநின் னாயு டானே  நீர்த்தாழ்ந்த குறுங்காஞ்சிப்  பூக்கதூஉ மினவாளை  நுண்ணாரற் பருவராற்  குரூஉக்கெடிற்ற குண்டகழி  வானுட்கும் வடிநீண்மதில்  மல்லன்மூதூர் வயவேந்தே  செல்லு முலகத்துச் செல்வம் வேண்டினும்  ஞாலங் காவலர் தோள்வலி முருக்கி  ஒருநீ யாகல் வேண்டினுஞ் சிறந்த  நல்லிசை நிறுத்தல் வேண்டினு மற்றதன்  தகுதி கேளினி மிகுதி யாள  நீரின் றமையா யாக்கைக் கெல்லாம்  உண்டி கொடுத்தோ ருயிர்கொடுத் தோரே  உண்டி முதற்றே யுணவின் பிண்டம்  உணவெனப...
மேலும் படிக்கவும்

சங்க இலக்கியத்தில் உடும்பு

-
படம்
சங்க இலக்கியத்தில் உடும்பு அவள் என் பிரிவைப் பொறுத்துக்கொண்டிருக்கிறாள். இனியுமா வருந்தவேண்டும்? – போர் முடிந்து மீளும் தலைவன் தேர்ப்பாகனிடம் சொல்கிறான். என் பிரிவைப் பொறுத்துக்கொண்டு அவள் துன்புறும் ஊர் முல்லை பூத்துக்கிடக்கும் நிலம். அது மேட்டாங்காடு. வேட்டுவன் வாழும் ஊர். இறைச்சி பற்றி ‌சங்க இலக்கியத்தில் மிகுதியான பாடல்கள் உள்ளன. அதில் உடும்பு பற்றியும் மிகுதியான பாடல்கள் உள்ளன. இதில் ஒன்று உடும்பு கொலீஇ, வரி நுணல் அகழ்ந்து, நெடுங் கோட்டுப் புற்றத்து ஈயல் கெண்டி, எல்லு முயல் எறிந்த வேட்டுவன் சுவல பல் வேறு பண்டத் தொடை மறந்து, இல்லத்து, இரு மடைக் கள்ளின் இன் களி செருக்கும் வன் புலக் காட்டு நாட்டதுவே அன்பு கலந்து நம்வயின் புரிந்த கொள்கையொடு, நெஞ்சத்து உள்ளினள் உறைவோள் ஊரே; முல்லை நுண் முகை அவிழ்ந்த புறவின் பொறை தலை மணந்தன்று; உயவுமார் இனியே.                                          ...
மேலும் படிக்கவும்

நல்லூர் நத்தத்தனார்

-
படம்
நல்லூர் நத்தத்தனார்  இரண்டு ஆயிரம் ஆண்டுகால வரலாற்றைக் கூறும் தூண்.. சென்னையிலிருந்துப் புதுவைக்கு கிழக்குக் கடற்கரைச் சாலை வழியாகச் செல்லும்பொழுது 107வது கிலோமீட்டரில் நல்லூர் எனும் ஊர் உள்ளது.. இந்த ஊரில் வாழ்ந்தவர் சங்க இலக்கிய சிறுபாணாற்றுப்படை என்னும் பாடலை இயற்றிய நல்லூர் நத்தத்தனார் ஆவார்.. இந்த ஊர் இருந்த பகுதி இடைக்கழி நாடு ஆகும்.. இப்புலவருக்கு 1958ஆம் ஆண்டு முதலமைச்சர் பக்தவச்சலம் மற்றும் சென்னை துணை மேயர் பார்த்தசாரதி ஆகியோர் சிலை நிறுவி உள்ளனர்.. பின்னாளில் முனைவர் ஔவை நடராசன் ஐயா அவர்கள் தலைமையில் நினைவுத் தூண் அமைத்துள்ளார்கள்.. இன்று மரக்காணத்திலிருந்து செய்யூருக்கு பயணித்தபோது.. நத்தத்தனார் பற்றி கூறியபோது அவர் படைத்த சிறுபாணாற்றுப்படைப் பற்றியும் கூறவேண்டும் அல்லவா? மிகச் சிறந்த உவமைகளை கூறும் பாடல். இப்பாடலில் வரும் பாணனின் வறுமையைப் படிக்கும் போதே நமக்கு நெஞ்சம் கனக்கிறது.. அத்தகைய பாணனுக்கு மற்றொரு பாணன் ஆற்றுப்படுத்துவதாக இப்பாடல் அமைந்துள்ளது.. அதாவது, பாணனின் சமையல் கூடம் எவ்வறு உள்ளது என்பதை சிறுபாணாற்றுப்படை விவரிக்கிறது. கண்விழி...
மேலும் படிக்கவும்